تبلیغات
شهر باغبانی - بنفشه ایرانی
شهر باغبانی
`·.¸¸.·¯`··._.·`(horticulturecity)`·.¸¸.·¯`··._.·`

لینکدونی

آرشیو موضوعی

آرشیو

لینکستان

صفحات جانبی

← آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان : <1>
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

دیکشنری آنلاین

دیکشنری آنلاین





Powered by WebGozar

بنفشه ایرانی

بنفشه ایرانی

بنفشه، گیاه فصلی با نام علمی viola و از خانواده violaceae است كه در ایران از قدیم به بنفشه ایرانی معروف بوده است.
گونه هایی از این گل به صورت وحشی در جنگل‌ها، صحراها و كنار جویبارها و در ایران در كوهپایه‌های البرز و شمال ایران و همچنین در جنگل‌های گرگان می‌رویند. گونه‌هایی از این گیاه نیز وجود دارد كه در باغ‌ها كاشته می‌شوند و گل آنها كم‌پر، پر پر، بنفش سیر، بنفش روشن، سفید، زرد و آبی است.

 از این اقسام، آنهایی كه عطرشان بیشتر و گلریزانشان طولانی‌تر و گل‌هایشان درشت‌تر و مخصوصا دمگل بلندتر داشته باشد، مورد توجه بیشتری قرار می‌گیرد

مشخصه‌های گیاهی بنفشه
این گیاه دوساله بوده و دارای برگ‌های بیضی‌شكل و به رنگ سبز تند است. گل‌ها به رنگ‌های متنوع از سفید خالص تا بنفش خیلی سیر و گاهی نیز به صورت دورنگ‌ دیده می‌شوند.
این گیاه دارای انشعابات زیادی است كه كم و بیش روی زمین پخش می‌شود و فقط گل‌های آن حالت نیمه‌‌ایستاده دارد. گل‌ها پنج گلبرگ غیرمتساوی دارند و ارتفاع آنها به 20-15 سانتی‌متر می‌رسد و برحسب گونه‌ها اندازه‌های مختلفی دارند. مقاومت بنفشه در سرما یكی از صفات بارز آن محسوب می‌شود و حتی در فصل زمستان اگر در جای گرمی محفوظ شود در مقابل سرما مقاوم است.
گونه‌‌های زودرس آن در پاییز گل می‌دهند و سپس در اوایل بهار دوباره شروع به گل‌دادن می‌كنند و گل‌دهی آن در ماه خرداد متوقف می‌شود. گونه‌های دیر‌رس نیز از اردیبهشت تا مرداد ماه به گل می‌نشیند.

انواع گونه‌‌های بنفشه
1 - بنفشه‌ شاخه‌دار(V.cortnata): در این نوع، گل‌ها به رنگ آبی و یاسی است كه از نیمه اسفند تا اردیبهشت ماه گل می‌دهد. ارتفاع این گیاه به 20سانتی‌متر می‌رسد. انواعی دیگر از این گونه مانند بنفشه شاخه‌دار سفید(V.c.Alba) با گل سفید، (v.c. wermig) با گلی به رنگ بنفش تیره،(v.c.papilio) به رنگ یاسی به دست آمده است.
2 -بنفشه معطر(v.odorata): گیاهی با گل‌هایی به رنگ بنفش، سفید یا آبی و عطر مطبوع كه گلریزانش از نیمه اسفند تا آخر فروردین است. از این گونه نژادی به نام گل بنفشه چهار فصل به دست آمده كه تقریبا تمام سال را گل می‌كند، البته بیشتر گلریزانش ایام بهار و بعد پاییز است.
از این قسم انواع زیر را به‌دست آورده‌‌اند:
بنفشه معطر گل سفید(v.o.alba)،‌بنفشه آمیرال و آولان با گل‌های بنفش مایل به ارغوانی و دم‌بلند. بنفشه لافرانس با گل بنفش تیره براق، بنفشه لوسزار به رنگ بنفش تیره و خیلی معطر، بنفشه لوكسون با گل‌های درشت و دم‌بلند به رنگ بنفش، بنفشه مادام آرن به رنگ بنفش تیره، بنفشه پرنسس دوگال با گل‌های درشت و پهن به رنگ آبی مایل به بنفش كه فراوان‌تر از انواع دیگر گل می‌دهد. بنفشه پرنسس دو سومنت با گل سفید راه‌راه بین جورهای (انواع) پرپرش نوعی به نام گل بنفشه پارم با گل‌های خیلی درشت پرپر به رنگ آبی كمرنگ و عطر مخصوص به خودش كه بسیار مورد توجه است، وجود دارد.
3 -بنفشه فرنگی: بنفشه سه‌رنگ
(viola. Tricolor) كه در ایران به بنفشه فرنگی معروف است. از گیاهان ماندنی است ولی آن را در ردیف گیاهان دوساله می‌كارند، بوته‌اش كوتاه و ارتفاع آن از 20-18 سانتی‌متر تجاوز نمی‌كند. گل‌های آن تك‌‌تك روی بوته ظاهر می‌شود و به انواع زیبایی رنگ آمیزی شده كه بسته به گونه‌های مختلف یك‌ رنگ سفید، آبی، زرد، قهوه‌ای و بنفش مایل به سیاه غالبا دو رنگ لكه لكه، حاشیه‌دار و ... است.
نیازهای زیستی
نور: این گیاه در مكانی كه آفتاب كامل ندارد و سایه آفتاب است به خوبی رشد و نمو می‌كند.
آب: آبیاری به طور مداوم صورت می‌گیرد؛ چون خاك آن باید همیشه مرطوب باشد.
خاك‌: بستر بنفشه‌كاری بایستی سبك و غنی باشد.
ازدیاد و تكثیر: بذر بنفشه را اواخر مرداد ماه در بستری از خاك سبك كه با كود كهنه و پوسیده مخلوط شده است، كاشته و مرتبا آبیاری می‌شود تا رطوبت خود را از دست ندهد. پس از آنكه بوته‌ها به اندازه 30سانتی‌متر شد آنها را روی بستر دیگری به فواصل 10سانتی‌متر نشا می‌كنند، این نشاها پس از گذشتن زمستان از نیمه اسفند تا اوایل فروردین در كنار گل‌های بهاری دیگر در باغچه‌ها به فاصله 30سانتی‌متر مربع كاشته می‌شود.
بدانید و به كار گیرید
بذر بنفشه فرنگی چون در تخمدان به طور كامل نمی‌رسد، بهتر است مدتی (یك یا دو سال) در جای محفوظ از رطوبت بماند سپس آن را بكارند، به همین جهت بذر كهنه مشتری بیشتر دارد و تعداد بیشتری از دانه‌های بذر كهنه آن سبز می‌شود. در حالی كه ممكن است مقداری از بذر نو و تازه آن سبز نشود. اگر بذر بنفشه را بهار بكارند، گذشته از آنكه خیلی دیر به گل می‌نشیند، گل‌های آن كم‌نیرو و غیرقابل توجه می‌شود.
بنفشه سه رنگ را به علت اینكه زودتر از همه گل‌ها در بهار شروع به گل كرده و مدت دو ماه گلریزان آن دوام می‌كند، در ردیف اول گل‌های بهاری می‌شمارند.
كاربرد گل بنفشه
این گیاه در فضاسازی (باغچه‌كاری‌های منازل- میدان‌های شهر- بلوارها) یا حتی در فلاور باكس‌های تزیینی برای قرارگیری بر روی بالكن‌ها مورد توجه بسیار قرار گرفته است. مثلا از انواع یك رنگ بنفشه برای تشكیل حاشیه یا تپه‌هایی كه دیدگاه آنها وسیع است، استفاده كرده و انواع سه رنگ آن برای گلكاری‌هایی كه از نزدیك دیده می‌شود، مناسب است. گل بنفشه به علت تنوع رنگ و زیبایی خاصی كه دارد در قسمت‌های مختلف پارك‌ها، ویلاها، مكان‌های اداری، بیمارستانی، شهری و تراس‌ها برای ایجاد حاشیه‌ها كاربرد فراوان دارد.
خواص دارویی
بنفشه فرنگی یا بنفشه سه رنگ خواص یا خاصیت دارویی فراوانی دارد:
درمان اكزما با بنفشه فرنگی: 20گرم بنفشه فرنگی خشك را در نیم لیتر آب سرد بریزید و به مدت چند دقیقه بجوشانید پس از خنك شدن صاف كنید. روزی 3 تا 4 فنجان به مدت چند هفته از آن بنوشید.
درمان خارش پوستی: نوشیدن جوشانده بنفشه فرنگی در درمان این مرض موثر است. درمان رماتیسم: نوشیدن مداوم بنفشه فرنگی، كمك حال مبتلایان به رماتیسم است. درمان سرفه‌های مزمن: نوشیدن شربت بنفشه برای درمان آن مفید است.  

درباره وبلاگ

مدیر وبلاگ : مهدی اسماعیلی

آخرین پست ها

جستجو

نظرسنجی

  • ترجیح میدهید مطالب وبلاگ بیشتر به چه صورت ارائه شود ؟





نویسنده

مترجم سایت